پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : ایسنا: نایبرئیس اول شورای عالی نظام پرستاری با بیان اینکه میانگین معوقات پرستاران در کشور به حدود ۶ ماه رسیده، گفت: این تاخیر در برخی دانشگاههای علومپزشکی به ۱۰ تا ۱۱ ماه میرسد.
یوسف رحیمی درباره پرداخت معوقات پرستاران اظهار کرد: میانگین کشوری معوقات پرستاری در ابتدای فعالیت دولت چهاردهم حدود ۱۲ تا ۱۴ ماه بود که با اقدامات انجامشده به حدود چهار ماه کاهش یافت. اقدمات در راستای پرداخت مطالبات در برخی دانشگاههای علومپزشکی موثر بود؛ به نحوی حدود یک سال از مطالبات پرستاران که در بعضی دانشگاهها که ۱۸ ماه عقبافتادگی داشتند، حدود یک سال از معوقات پرداخت شد. اما بهتدریج، میزان این مطالبات دوباره افزایش پیدا کرد.
او درباره آخرین وضعیت معوقات پرستاران توضیح داد: میانگین کشوری معوقات پرستاران حدود ۶ ماه است. اگر در این زمینه دقت و اقدام جدی صورت نگیرد، این احتمال وجود دارد به شرایط قبلی بازگردیم. پیامی درباره پرداخت پرستاران حدود چند هفته گذشته منتشر شده بود؛ بر اساس این پیام، وزارت بهداشت علاوه بر پرداختهایی که دانشگاههای علومپزشکی از محل منابع خود انجام میدهند، منابعی در اختیار دانشگاهها قرار داده تا پرداخت مازادی انجام دهند. این اقدام میتواند حدود یک ماه از فاصله پرداخت مطالبات دانشگاهها را جبران کند، اما همچنان فاصله قابلتوجهی وجود دارد و برای رفع آن باید همت بیشتری صورت گیرد.
رحیمی همچنین توضیح داد: البته برخی دانشگاههای کشور شرایط مطلوبی دارند و اغلب در شهر تهران مستقر هستند. میزان مطالبات پرستاری این دانشگاهها با فاصله زمانی دو ماهه پرداخت میشود؛ در حالی که برخی دانشگاهها ۱۰ تا ۱۱ ماه معوقه دارند.
نایبرئیس اول شورای عالی نظام پرستاری درباره تاخیر در پرداخت تعهدات بیمهها گفت: تا جایی که اطلاع دارم، سازمان تامین اجتماعی در سال جاری پرداختی نداشته و بیمه سلامت نیز حدود ۴۰ درصد مطالبات دانشگاهها را پرداخت کرده است. چنین شیوه پرداختی سبب میشود که به نتیجه مطلوب نرسیم، منابع پرداخت مطالبات میبایست فراهم شود.
نایبرئیس اول شورای عالی نظام پرستاری گفت: فردی که برای یک مجموعه کار کرده، میتواند مطالبات خود را با دریافت خسارت پیگیری کند و حتی وزارت بهداشت نیز میتواند بابت تأخیر بیمهها در پرداخت مطالبات، موضوع دریافت خسارت دیرکرد را دنبال کند. نمونههایی از این وضعیت را در برخی مجموعهها، از جمله دانشگاه آزاد، مشاهده کردهایم؛ افرادی که مدتی در آن مجموعهها فعالیت کردهاند و پس از پرداختنشدن مطالبات شکایت کردهاند. در مواردی نیز پس از گذشت یک سال، مبلغ پرداختی به دلیل کاهش ارزش پول دیگر پاسخگوی ارزش واقعی مطالبات نبوده است.
رحیمی درباره حل مشکلات پرداخت پرستاران گفت: وزارت بهداشت میتواند بخشی از این مشکلات را با اقدامات خود مدیریت کند، اما در کنار آن باید یک فضای حمایتی از بیرون این وزارتخانه نیز شکل بگیرد. هزینههای بیمارستانها در شرایط فعلی بهشدت افزایش یافته و منابع و تعرفههای موجود پاسخگوی این هزینهها نیست. به طور مثال، هزینه یک تخت بستری عادی در بیمارستانهای درجه یک حدود دو میلیون تومان برای هر شب است، در حالی که تهیه یک لباس برای بیمار حدود ۵۰۰ هزار تومان هزینه دارد. هزینه هر وعده غذایی بیمار نیز دستکم به ۵۰۰ هزار تومان میرسد. همچنین هزینههای غیرمستقیم مانند مواد شوینده، برق، روشنایی، گرمایش و سرمایش نیز به این موارد اضافه میشود.
رحیمی با بیان اینکه تعرفههای پرستاری نیازمند بازنگری گفت: به منظور جبران عقبماندگیها تعرفههای پرستاری باید تصمیم جدید برای ششماهه دوم سال گرفته شود. مبالغ تعرفههای حوزه پرستاری باید مورد بررسی مجدد قرار گیرد و همچنین به هزینههای هتلینگ بیمارستانها نیز توجه شود.
او درباره شرایط شغلی پرستاران توضیح داد: پرستاران نسبت به شرایط شغلی خود ناراحت هستند، اما شرایط کشور را نیز درک میکنند و تلاش میکنند ناراحتی خود را به شکلی بیان کنند که هزینه و مشکلی برای کشور ایجاد نشود. با این حال، شرایط معیشتی بهگونهای است که برخی پرستاران برای تأمین هزینههای زندگی ناچارند در کنار فعالیت بیمارستانی، کارهای دیگری نیز انجام دهند.
رحیمی درباره ضرورت توجه به نیروی انسانی گفت: سیاستگذاران حوزه سلامت باید شرایط نیروی انسانی را به شکل جدیتری مورد توجه قرار دهند. مساله فقط تاخیر در پرداخت مطالبات نیست؛ باید توجه داشت پولی که قرار بوده شش ماه قبل دریافت شود، این روزها با توجه به نرخ تورم و شرایط اقتصادی ارزش متفاوتی دارد. بنابراین، اگر قرار است حمایتی از پرستاران صورت گیرد، باید تعرفهها را متناسب با وضعیت اقتصادی امروز مورد بازنگری قرار دهند.
نایبرئیس اول شورای عالی نظام پرستاری اظهار کرد: نباید برای هر موضوع جلسات متعدد و بدون نتیجه برگزار کنیم. یکی از مشکلاتی که در کشور و در حوزههای مختلف با آن مواجه هستیم، جلسهگذاشتن برای جلسه است؛ این روند آنقدر تکرار شده که به یک عادت تبدیل شده است. اگر موضوعی نیازمند بررسی کارشناسی است، باید در یک بازه زمانی مشخص بررسی شود و به نتیجه برسد.